همون دختره که مریضی چشمی داشت...
کسانی که از حبه قندهای او خردند بلایی سرشون اومده یا نه؟
ریویه جه ریوا داریانییه گنو دلی ئاوی - ماچ و گیردیموه من سه نعه تکاره نا .... نوتشیی گیراشوه ... ماچا سه معه تت چیشا؟ ..
ماچو: نانه شانی وه شی که رو - له ته ری وه شی که رو....و...
نوتشیکه ماچو: ته وه نیش به ستی پووه و وزدیش دلی ئاوی با جاریوته ر نه بو مزاحموو یو ته ری..
من میخواهم ببینم واقعا چرا اینگونه است؟ چرا؟ چرا؟
تا کی کوته نگری؟
تا کی شرکت در انتخابات تنها برای مقاصد شخصی و طایفه گرایی؟ کمی هم به شهر خود و هورامان زیبایمان بنگریم...
جاف - هورامی همه و همه در یک چیز مشترک هستیم وآن کرد بودنمان است...
اینجا مکانی برای توهین به شخص خاصی نیست..
اینجا مکانی است برای اندکی تامل و کمی دگر اندیشی
پاسه به ش وه نه قرولی بنول --------- ئیتر نه وینو ریگای پیازدول
-------------------------------
نظر من اینه بجای وقت تلف کردن برای نوشتن چنین جفنگیاتی بهتره راجب شجره نامه خانوادگی خود تحقیق کرده ( البته بصورت اساسی نه شناسنامه ای) وجاف اصلی که شما دو نفر از کمر مبارک او بوده اید پیدا و با خود وی تسویه حساب کنید . برای به نتیجه رسیدن از دفتر خاطرات مامی بهره ببرید.
---------------------------
کاکه گیان لویمی و دیما جنابیشت هه ر چا که مه ره موباره که یه ئاماینی (سروش)
گویند آنها را با شعار : (با بوهرا كلفتا) میتوان به واکنش واداشت...
برای ارتباط با این شخص متشخص: به فلکه فرمانداری - دکه سیگار فروشی مراجعه نمائید(ناگفته نماند وی به نامه ها و مکاتبات شما جواب نمیدهد) تنها مراجعه حضوری......
معمولا وقتیکه یک نودشه ای بخواهد زن دوم یا دوم به بعدش را بگیرد یا اینکه کسی به او زن ندهد خودش را از بالای یک شیب در نزدیکی شرکان به پائین غلط میدهد:
سهرو كهلو شهرهكانیوه ویت وزهره ژهنیت پهی بو
-------------------------------------
شعار یک پاوه ای: چوار لیدی راو خواینه جافی بمرو
----------------------------------
یک نفر از آنها به "یه ک چه کی" مشهور بوده است.
------------------------------------